Özet

Komutanımızın onurlu bir şekilde emekli olmasına üç hafta kaldı. Kaç yıldır burada olduğunu, kaosu düzene soktuğunu ve acemi askerleri gerçek savaş makinelerine dönüştürdüğünü sayamadım bile. Ne ailesi var, ne arkadaşı ne de daha yüksek bir amacı. Tıpkı kendisinden önceki ve belki de sonrasındaki hiç kimsenin yapmadığı gibi sadece görevini yerine getiriyor. O, bizim babamız, mesihimiz ve kötülüğün zihinlerimize ve kalplerimize girmesini engelleyen o çelik duvardır. Gönderildiğimiz koşullarda birliğine nasıl hayatta kalınacağını öğreterek kaç hayat kurtardı bilmem. Asker arkadaşlarımın anneleri ve eşleri için kaç gözyaşı sakladı... Yine de kendisine ait hiçbir şeyi yok; ne bir şey ne de bir kimse. Bizim güçlü kalmamız dışında her zaman istediği tek şey Firebird’ti. Evet, tam da reklam panolarındaki o güçlü arabanın modeli. Bir karganın kanadı kadar siyah. Ama bunu alacak durumda olmadığını biliyoruz. Efendim, ama biz alabiliriz, efendim! Evet, tam olarak aynısı değil ama burada bir otomobil bayisi yok ve sizin de onu aynı derecede beğeneceğinizi düşündük. Önünüzde hâlâ uzun bir ömür var.